21.08.1981 r. w Warszawie zmarł Józef Golbderg, stalinowski oprawca

Różański urodził się jako syn Abrahama Goldberga, redaktora naczelnego żydowskiej gazety „Hajnt”, i Chany Różańskiej. Po rozstaniu rodziców w 1909 r. Józef pozostał z matką, natomiast starsze rodzeństwo zamieszkało z ojcem. Kształcił się w żydowskim gimnazjum Chinuch. W VI klasie został jednak wydalony ze szkoły za organizację nielegalnego kółka samokształceniowego o orientacji marksistowskiej.

Powojenny rys biograficzny

Po inwazji III Rzeszy na ZSRS Goldberg wstąpił do Armii Czerwonej, został jednak szybko cofnięty do NKWD i do 1943 r. pracował jako funkcjonariusz na dalekim wschodzie kraju. W 1944 r. powołano go do III Dywizji im. Romualda Traugutta, przy której ukończył szkołę oficerów polityczno-wychowawczych. Pracował w redakcji gazety dywizyjnej „Na Zachód”, a następnie – gazety I Armii „Zwyciężymy”. W kwietniu 1944 r. walczył ze swoją dywizją na Wołyniu, a w sierpniu w okolicach Warki i Magnuszewa, gdzie został ranny. Przeniesiono go wówczas do Resortu Bezpieczeństwa Publicznego przy Polskim Komitecie Wyzwolenia Narodowego (PKWN). W tym właśnie czasie zapewne przyjął nazwisko panieńskie matki – Różański i zmienił imię na Jacek. W styczniu 1945 r. wstąpił do Polskiej Partii Robotniczej (PPR). Był kapitanem i kierownikiem VIII Wydziału Ministerstwa Bezpieczeństwa Publicznego (MBP). Po dwóch latach otrzymał awans na pułkownika i stanowisko dyrektora Departamentu Śledczego.

Józef Goldberg był twórcą Siódmego Kręgu Piekieł na Mokotowie potocznie zwanego „Pałacem Cudów”. W którym mieściły się specjalnie wygłuszone akustycznie cele,żeby nie było słychać krzyków torturowanych i MORDOWANYCH Polaków…

Jego praca w Departamencie Śledczym przypadła na apogeum epoki stalinowskiej. Różański wprowadził sadystyczne tortury więźniów, egzekucje, pokazowe procesy komunistów oskarżanych o działalność agenturalną, patriotów i działaczy polskiego podziemia niepodległościowego.

Dopiero po śmierci Stalina w marcu 1953 r. rozpoczął się proces przemian. W grudniu 1953 r. uciekł z Polski na Zachód zastępca dyrektora X Departamentu MBP – Józef Światło, który w Radiu Wolna Europa odsłonił „kulisy bezpieki i partii”. 5 marca 1954 r. zwolniono Różańskiego z zajmowanego stanowiska. Początkowo pracował w Zespole Programu Zagranicznego Polskiego Radia, a następnie przez krótki czas stał na czele Państwowego Instytutu Wydawniczego. W listopadzie 1954 r. wszczęto śledztwo, a Różański został aresztowany. Skazano go dwukrotnie na 5 lat więzienia. W 1957 r. proces został wznowiony i tym razem Różański otrzymał wyrok 15 lat pozbawienia wolności. Wyszedł z więzienia w 1964 r. na mocy prawa łaski Rady Państwa. Przez kolejnych 5 lat do emerytury pracował jako urzędnik w Mennicy Państwowej.

Donosiciel i szpicel NKWD.Wykształcony i dobrze ustosunkowany. Twórca bezśladowego uśmiercania Polaków,jeden z największych SADYSTÓW w bezpiece,uczył podwładnych jak torturować.Torturował i sam zabijał.

Zmarł w 1981 r. i został pochowany na cmentarzu żydowskim przy ul. Okopowej w Warszawie.

za; Muzeuem Historii Żydów

Portal Warszawski