Do Muzeum Narodowego w Warszawie powróciła kolejna strata wojenna!

     „Wnętrze katedry w Mediolanie” Marcina Zaleskiego z 1834 roku to kolejna strata wojenna, której restytucja zakończyła się sukcesem! Losy obrazu pozostawały nieznane do stycznia 2018 roku, kiedy okazało się, że został on zdeponowany w domu aukcyjnym Dorotheum w Wiedniu. Od jutra odzyskane po 75 latach dzieło będzie można podziwiać w naszej Galerii Sztuki XIX Wieku.

Zaginione w czasie powstania warszawskiego dzieło najwybitniejszego polskiego weducisty XIX wieku wróciło do nas dzięki staraniom podjętym przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego przy wsparciu Stowarzyszenie Przyjaciele Muzeum Narodowego w Warszawie. Resort kultury wciąż poszukuje ponad 100 obrazów Marcina Zaleskiego, będących polskimi stratami wojennymi.

Na górze MarcinZaleski (1796–1877) | „Wnętrze katedry w Mediolanie” | 1834 | olej, płótno | Muzeum Narodowe w Warszawie

Fot. Małgorzata Kwiatkowska | MNW

    Marcin Zaleski to jeden z najwybitniejszych polskich malarzy, który specjalizował się w malowaniu warszawskich kościołów. Namalował również całą serię obrazów budowanej twierdzy Modlin dla cara Mikołaja I.

    Marcin Zaleski (Kraków 1796 – Warszawa 1877) był wybitnym polskim malarzem widoków miejskich, architektury i wnętrz. Mistrzowską umiejętność malowania widoków perspektywicznych zyskał pracując w latach 1817-1822 w dekoratorni Teatru Narodowego w Warszawie, a także dzięki kopiowaniu obrazów w galerii J. Ossolińskiego i dzieł Bernarda Bellotta na Zamku Królewskim w Warszawie. W roku 1928 otrzymał złoty medal za obrazy pokazane na Warszawskiej Wystawie Sztuk Pięknych, a w 1829 stypendium rządowe, które umożliwiło mu wyjazd za granicę. Przez Niemcy pojechał najpierw do Paryża, gdzie uczył się u Pierre-Luc-Charlesa Cicéri’ego, dekoratora Opery Paryskiej, a później do Włoch. W 1830 wrócił do Warszawy. W 1846 został profesorem perspektywy w warszawskiej Szkole sztuk Pięknych. Po zamknięciu Szkoły był w latach 1865-1868 profesorem w Warszawskiej Klasie Rysunkowej. Malował, m.in. widoki Warszawy, Krakowa, Wilna, Zamościa. Malował także wnętrza – pałaców, dworów (Pałac w Łazienkach) oraz licznych kościołów w Polsce czy we Włoszech (Katedra w Mediolanie). Był również malarskim kronikarzem historii współczesnej: namalował cykl obrazów przedstawiających wypadki powstania listopadowego (Zdobycie Arsenału czy Powrót oddziałów polskich z Wierzbna). Na zamówienie rządowe stworzył też szereg widoków twierdz i miast ufortyfikowanych (Modlin, Dębno, Zamość, Bobrujsk, Brześć Litewski). W swoim malarstwie dużą rolą przykładał do roli światła, wydobywającego i modelującego kształty i grającego w miejskim pejzażu. (sztuka.agraart.pl/)

PW