Dziś siódma rocznica śmierci Staśka Wielanka, warszawskiego barda

Stanisław Wielanek był bardem Warszawy, felietonistą, samorządowcem i aktorem. Zagrał w filmach: Godzina W, Piosenki z mojej dzielnicy, Wycieczka na Pragę, Miasto 44 i w serialu Czas Honoru. Umarł w 2016. „Pałeczkę po Stanisławie Grzesiuku przejął z sukcesem Stasiek Wielanek; też jak tamten swojak, rdzenny chłopak z Warszawy, z Dołu, jak nazywamy nasze miasto położone bliżej Wisły” – pisał o Wielanku Marek Nowakowski.

Nie odciął się od dziedzictwa

– Też posiada ten niepowtarzalny akcent, tę miękką, cwaniacką śpiewność mowy. Ale jednocześnie człowiek to na wskroś współczesny, chłonny na to co dzieje się wokół niego, tu i teraz. Stworzył swój własny styl śpiewu, z autentycznym warszawskim akcentem, pozbawiony jednak barowej „chrypy” Grzesiuka, bardziej poetycki, liryczny.

Nie odciął się od dziedzictwa, śpiewał wiele piosenek z repertuaru apaszowskiej Warszawy od ”Joska na Gnojnej” do współczesnych piosenek o Warszawie. Lecz włączył równocześnie do swego kanonu ballady i pieśni z walczącej, okupacyjnej Warszawy, zarówno te heroiczne jak cwaniackie, pokazujące drugą stronę medalu: kłębiący się tłum szmuglerów, kombinatorów z placu Kercelego, czy Żelaznej Bramy. Nie zapomniał także o naszym powojennym mieście, ściśniętym w gorsecie PRL-u i komunistycznej unifikacji.

na podstawie wspomnień Oli Sempruch

Portal Warszawski