[TYLKO U NAS] „Osoba nazwiskiem Schnepf przepytuje Polaków” – dziś o teściu arcykłapłanki propagandy

Osiem sztabów zagłosowało przeciwko prowadzeniu debaty przez Dorotę Wysocką-Schnepf. Poproszono o obiektywnego dziennikarza. W TVP w likwidacji takiego nie znaleziono, tym samym prowadząca spotkała się z niezwykle ostrym osądem Krzysztofa Stanowskiego. O samej teściowej dziennikarki pisaliśmy tydzień temu dziś skupimy się na jej teściu – dość odrażającej postaci, która również zrobiła karierę w stalinowskiej Polsce.

Nie jest to pierwszy raz w historii, gdy osoba nazwiskiem Schnepf przepytuje Polaków

„Wprawdzie sądziłem, że się pani spali ze wstydu po tym, jak większość komitetów wyborczych zaprotestowała zaprotestowała przeciwko pani obecności podczas debaty, ale widocznie liczyłem na zbyt wiele i niektóre osoby się ze wstydu nie palą. Cóż, nie jest to pierwszy raz w historii, gdy osoba nazwiskiem Schnepf przepytuje Polaków, mam nadzieję, że wyjdziemy stąd wszyscy cali i zdrowi. (…) Ale dobrze, że pani tu jest, bo jest pani prawdziwym symbolem tego, co się dzieje z polskimi mediami, co się działo kiedyś i co się dzieje nadal, że nie jest to „czysta woda”, tylko to jest taki sam ściek, jak był wcześniej. Prezesem TVP jest dzisiaj człowiek, który był u Rafała Trzaskowskiego w spółce autobusowej, że pani mąż czeka na ambasadorską nominację od nowego prezydenta, domyślamy się którego. To nie jest obiektywizm. Pani nie powinno tu być” – powiedział Stanowski. I w rzeczy samej Maksymilian Schnepf (własc. Sznepf). Mąż Alicji (funkcjonariuszka UB), ojciec Ryszarda (dyplomata), teść (dziennikarka), dziadek Zuzanny (dyplomatka), zbrodniarz komunistyczny ma na swoim koncie niejedno przesłuchanie i krew na rękach niewinnych Polaków…

Obława Augustowska

Nie wiadomo kiedy i gdzie urodził się zbrodniarz Maksymilian Sznepf. Niektóre dokumenty podają datę 10 grudnia 1920 i Drohobycz, inne 1919 i Łódź, jeszcze inne 10 grudnia 1917 i Piaski niedaleko Sieradza. W każdym razie w 1938 ukończył gimnazjum w Łodzi, gdzie mieszkał z matką. Tuż po wybuchu drugiej wojny światowej Maksymilian Sznepf wrócił (?) do Drohobycza, jak sam później napisał „na tereny wyzwolone przez Armię Czerwoną”. W 1940 zgłosił się do niej na ochotnika. Był dwukrotnie ranny. W 1943 przeniesiony do 1. Dywizji, dotarł z nią do Berlina. Po kapitulacji III Rzeszy Maksymilian Sznepf brał udział w pacyfikacjach ludności cywilnej i mordach na Żołnierzach Wyklętych. Jako porucznik dowodził kompanią 1. Pułku Piechoty 1. Dywizji Piechoty, która przeprowadziła tzw. obławę augustowską, zbrodnię komunistyczną na Narodzie.

Celem tej operacji było rozbicie oddziałów partyzanckich operujących na pograniczu polsko-litewskim – w Puszczy Augustowskiej i na terenach do niej przyległych. Zarówno powiat suwalski, jak i augustowski po opuszczeniu przez frontowe wojska Armii Czerwonej w styczniu 1945 r. zostały praktycznie opanowane przez podziemie niepodległościowe. Partyzantka zwalczała terenowe agendy nowej władzy i komunistyczny aparat represji. W powiecie suwalskim do końca maja 1945 r. rozbito siedemnaście z osiemnastu posterunków MO, z czternastu zarządów gmin – działały tylko dwa. Rosyjski badacz Nikita Pietrow sugeruje, że – oprócz wzmożonej aktywności podziemia – przyczyną sowieckiej operacji mogło być zabezpieczenie przejazdu Józefa Stalina na konferencję w Poczdamie. Podjęto wówczas bezprecedensowe środki ostrożności – na terytorium Polski każdy kilometr torów był strzeżony przez ośmiu, dziesięciu żołnierzy Wojsk Wewnętrznych NKWD.

Obława Augustowska została przeprowadzona siłami 50. armii 3. Frontu Białoruskiego oraz 62 Dywizji Wojsk Wewnętrznych NKWD. Akcją dowodzili: Zastępca Szefa Głównego Zarządu Kontrwywiadu Smiersz gen. major Iwan Gorgonow oraz Szef Zarządu Kontrwywiadu 3. Frontu Białoruskiego gen. porucznik Paweł Zielenin. W operacji brali udział również funkcjonariusze lokalnych struktur polskiego komunistycznego aparatu bezpieczeństwa i milicji oraz ich tajni współpracownicy. Ponadto w powiecie suwalskim zaangażowane zostały dwie kompanie 1. Praskiego Pułku Piechoty WP.

Między 12 a 19 lipca 1945 r. oddziały sowieckie przeprowadziły szereg lokalnych operacji, podczas których zatrzymywano zarówno ludzi podejrzanych o kontakty z partyzantką niepodległościową, jak również osoby zupełnie przypadkowe, przebywające jedynie poza swoim miejscem zamieszkania. Sposoby i okoliczności aresztowania poszczególnych osób były różne – w domach, na drogach, w pracy, na polach, niekiedy otaczano całe wsie. W Jaziewie zwołano wiejskie zebranie, a następnie zatrzymano wszystkich jego uczestników. Kilkudziesięciu partyzantów dostało się w ręce NKWD po bitwie nad jeziorem Brożane.

Chociaż rozstrzeliwania podczas podobnych operacji czekistowsko-wojskowych były normalną praktyką, to liczba eksterminowanych osób czyni z Obławy Augustowskiej największą masową zbrodnię, popełnioną na cywilach w Europie między zakończeniem II wojny światowej a wojną w byłej Jugosławii w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku. Do dziś nie udało się ustalić miejsca spoczynku ofiar tej zbrodni.

Maksymilian Sznepf nie był odpowiedzialny za organizację ani przeprowadzenie Obławy Augustowskiej, ale brał w niej udział jako dowódca pododdziału Ludowego Wojska Polskiego. W lipcu 1945 roku, w stopniu porucznika, dowodził dwiema kompaniami (ok. 110–160 żołnierzy) z 1. Praskiego Pułku Piechoty, które wspierały wojska sowieckie w tej operacji. Obława Augustowska, nazywana „Małym Katyniem”, była operacją przeprowadzoną głównie przez Armię Czerwoną, NKWD i Smiersz na rozkaz władz sowieckich, z udziałem polskich jednostek, w tym UB i MO. Jej celem było rozbicie podziemia niepodległościowego i antykomunistycznego na Suwalszczyźnie. W wyniku obławy aresztowano ok. 7 tys. osób, z czego co najmniej 592 zamordowano w nieznanym miejscu.

Rola Sznepfa ograniczała się do dowodzenia jednym z polskich pododdziałów wspierających Sowietów, a nie planowania czy kierowania całą operacją, za co odpowiadali sowieccy dowódcy, tacy jak gen. Iwan Gorgonow i gen. Paweł Zielenin. Niektóre źródła i opinie, zwłaszcza w mediach i na platformie X, przedstawiają Sznepfa jako bardziej aktywnie zaangażowanego w zbrodnię, ale brak jest dowodów, by był on kluczowym decydentem lub organizatorem. W przesłuchaniu w 1994 roku Sznepf twierdził, że nie pamięta szczegółów swojej służby w czasie obławy, co utrudnia pełną ocenę jego roli…

Krzysztof Stanowski na oczach całej Polski zmiażdzył telewizję Trzaskowskiego i Tuska, jaką jest neoTVP w likwidacji i zruzował sowiecką propagandystkę tej chorej władzy – Dorotę Wysocką Schnepf.

Bardzo ostre, ale potrzebne słowa.

Brawo. pic.twitter.com/ADUpLPtNtf

— Max Hübner (@HubnerrMax) May 12, 2025

Długie ramię Moskwy

Podczas sfałszowanych przez komunistów wyborów w 1947 roku Maksymilian Sznepf, już jako kapitan, pacyfikował podziemie niepodległościowe na Mazowszu. Za zabijanie Polaków został wtedy odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi. W 1948 przeniesiono go do Wrocławia na stanowisko starszego pomocnika szefa II Wydziału Sztabu Dolnośląskiego Okręgu Wojskowego. Wtedy też jego żona rozpoczęła służbę w Urzędzie Bezpieczeństwa (po wojnie kreowała się na Powstańca Warszawskiego), biorąc udział w zbrodniach komunistycznych przeciwko podziemiu niepodległościowemu – o niej pisaliśmy w artykule pod tytułem Teściowa D. Wysockiej-Schnepf to funkcjonariuszka krwawej Julii Brystygier. 

Po powrocie do Warszawy w 1950 roku, jako świeżo upieczony słuchacz Akademii Sztabu Generalnego, Maksymilian Sznepf trafił do tworzącego się na nowo komunistycznego wywiadu wojskowego – początkowo Oddziału, a następnie Zarządu II SG. Była to jednostka całkowicie podporządkowana Moskwie – jej długie ramię . W aktach Sznepfa znajdują się sporządzane przez Rosjan opinie służbowe, w których podkreśla się jego dobrą znajomość języka polskiego…

W 1954 roku Maksymilian Sznepf prowadził działalność wywiadowczą na rzecz Moskwy przeciwko USA jako attaché wojskowy w Waszyngtonie. Jego rozkaz wyjazdowy podpisał płk Konstantin Iwanow, szef Zarządu II w latach 1951-1955. W USA Sznepf, pod pseudonimem „Czapla”, działając w rezydenturze sowieckiego wywiadu kryptonim „Gniazdo”, prowadził agenta Moskwy pracującego w amerykańskim programie nuklearnym. Po powrocie do Polski, na fali październikowej odwilży, płk Sznepf został odsunięty od pracy operacyjnej i trafił do Akademii Sztabu Generalnego jako wykładowca, kierownik Studium Wojskowego, szef katedry Wydziału Rozpoznania. W 1968 roku, podczas antysemickich czystek przeprowadzonych przez gen. Wojciecha Jaruzelskiego, Maksymilian Sznepf został zwolniony ze służby wojskowej „ze względu na stan zdrowia”.

Komunistyczny zbrodniarz Maksymilian Sznepf/Schnepf został odznaczony Srebrnym Krzyżem Virtuti Militari oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Zmarł 17 sierpnia 2003 roku i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

zebrał: John Bingham

Pułkownik Maksymilian Schnepf, od 1945/46 Sznepf (1920-2003), żołnierz Armii Czerwonej 1940-43
od 1943 w LWP. W lipcu 1945 jako porucznik (1 Praski pułk piechoty) wspierał Sowietów w obławie augustowskiej. Później służba w komunistycznym wywiadzie wojskowym.

Zmarł 17 sierpnia 2003 roku i został pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.

🔷 WESPRZYJ PRAWDZIWIE WARSZAWSKI PORTAL, KTÓRY JAKO JEDYNY WALCZY O LEPSZĄ WARSZAWĘ. Możesz nas wesprzeć zapraszając nas na kawę: https://buycoffee.to/portalwarszawski