Mozaika została wykonana w latach 60. przez rzeźbiarkę Domicellę Bożekowską. W budynku mieściła się Spółdzielnia Inwalidów Saturn (kilka lat temu ogłosiła upadłość). Ogromnych rozmiarów kompozycja nawiązuje tematycznie do działalności spółdzielni, produkującej wyroby z gumy, lateksu itp.
Rys biograficzny
Domicella Bożekowska po opóźnionym przez wojnę ukończeniu szkoły studiuje rzeźbę w Krakowie, a następnie na ASP w Warszawie. Po dyplomie podejmuje studia na Weterynarii, przerwane po dwóch latach. Wykonuje rzeźby, mozaiki, rysunki, fotografuje i filmuje. Samodzielnie studiuje botanikę i ekologię, ponieważ potrzebuje tego do pracy w dziedzinie architektury zieleni i krajobrazu. Jednocześnie prowadzi własne studia w dziedzinie etologii. Znaczącym wydarzeniem w jej biografii twórczej jest wystawa „Szanuj Zieleń”– ze względu na na nowatorską formę i zaangażowanie w sprawę ochrony przyrody. Wystawa została jednak w mediach całkowicie przemilczana, jako że temat był tabu. Na początku lat 70-ych odbywa krótkie podróże studyjne do Francji i Anglii
W 1975 r. rozpoczyna pracę jako architekt zieleni w biurze architektonicznym. Realizuje projekt terenów zielonych na osiedlu „Szwoleżerów”, (inż. arch. prof. Halina Skibniewska), które uzyskuje tytuł „Mister Warszawy”i nagrodę „Sześcianu”. Ponadto projekt ten uzyskał drugą nagrodę w ogólnopolskim konkursie rozpisanym w tym czasie przez ZPAP. Kontynuując ten nurt swojej twórczości bierze udział w kompleksowych pracach studyjnych w dziedzinie architektury krajobrazu, m. in. w projekcie ogrodu zoologicznego i botanicznego we Włocławku.
W 1978 otwiera wystawę „Wróg Publiczny Nr 1“ w obronie ostatnich polskich wilków, którym zagrażało wówczas kompletne wytępienie. Dzięki współpracy świadomych wagi problemu naukowców i dziennikarzy wystawa odbiła się szerokim echem. Nie osiągnęła wówczas swego celu – wzięcia wilków pod ochronę. Udało się jednak doprowadzić do zniesienia premii za odstrzał i wprowadzenia sezonu ochronnego.
Mozaika
Mozaika stworzona przez artystkę Domicellę Bożekowską znajduje się na terenie Marysina Wawerskiego. Powstała w 1965 roku na ścianie Spółdzielni Inwalidów „Saturn”. Pracowali w niej inwalidzi wojenni, wykluczeni ze społeczeństwa znaleźli tutaj pomoc i zatrudnienie. Rzeźbiarka sama wypalała ceramikę do swojej pracy. Wielokształtne tessery oraz kwadratowe płytki zostały ułożone na betonowych płytach i przytwierdzone do szarej cegły silikatowej.
Unikatowa ozdoba na 5 metrów długości i jest podzielona na sześć części (dawniej osiem). Tematyka związana jest z produkowanym tu dawniej asortymentem. Pomieszane są elementy zwierząt, magii, instrumentów i Układu Słonecznego. Pracownicy produkowali czepki kąpielowe, smoczki, piłki, a także zabawki.
Fundacja w tym miejscu już nie funkcjonuje, lecz zachował się sam budynek. Na szczęście nie podzielił losu innych ozdobionych fabryk – wyburzonych w latach dziewięćdziesiątych. Mozaika wpisana jest do rejestru zabytków.