Ma PROZAK rację pisząc, że żyjemy w chorym świecie gdzie wszystko musi wrócić do normy bo za chwilę nie będzie co zbierać. I niestety, ale tak – neomarksizm zbiera na całym świecie swoje straszliwe żniwo. I przypadek opisany poniżej w USA nie jest odosobniony.
O sprawie nie dowiecie się z TVN, półroczne dziecko nie zawoła ,,I can’t breathe”, poza tym rasizm wobec białych to przecież nie rasizm, więc i nie ma po co grzać tematu
43-letnia Mia Harris miała duży problem z faktem, że jej syn związał się z białą kobietą (wszystko jest spoko, proszę się nie oburzać – według najnowszej ewangelii marksizmu czarni mogą gardzić białymi i wówczas wszystko jest spoko, a rasizm pojawia się dopiero kiedy to idzie w drugą stronę). Postanowiła więc wziąć sprawy w swoje ręce – a konkretnie wzięła w rękę pistolet i poszła do pokoju swojej białej synowej i, jak z rozbrajającą szczerością przyzna kilka godzin później na komendzie, jej celem było zamordowanie i białej kobiety, i ich dziecka. Ostatecznie udało jej się strzelić tylko do dziecka, bo jego matka stawiała opór. Trafiła swoją 6-miesięczną wnuczkę w głowę i w szyję.
O sprawie nie dowiecie się z TVN, półroczne dziecko nie zawoła ,,I can’t breathe”, poza tym rasizm wobec białych to przecież nie rasizm, więc i nie ma po co grzać tematu.
Na komendzie kobieta przyznała się do swojego czynu, poinformowała zaskoczonych śledczych, że zamierzała zabić również matkę dziewczynki (czyli sama się dodatkowo obciążyła i ułatwiła policjantom robotę), w międzyczasie wypowiedziała cały szereg tyrad o wyższości czarnej rasy, dowiedzieliśmy się że Tesla nie została opracowana przez Muska tylko przez czarnoskórych, białym śledczym zaś powiedziała prosto w twarz, że nie ma dla nich miejsca w Stanach. Gdy ci zaskoczeni zapytali: ,,Ale dla kogo dla nas?”, odpowiedziała: ,,Dla was wszystkich”, jasno sugerując, że chodzi jej o białych ludzi. Po prostu czarna wersja Hitlera w staniku. Kobieta chora z nienawiści.
I choć sprawiała wrażenie nawiedzonej i zdrowo pieprzniętej – w czasie śledztwa, zdaniem prokuratury dowiedziono, że nie jest niepoczytalna, wiedziała co robi i może odpowiadać za swoje odrażające przestępstwo (postrzelona dwukrotnie dziewczynka jakimś CUDEM ostatecznie przeżyła, choć lekarze musieli się mocno o to postarać bo wyglądało to tragicznie). Dodam zresztą, że coraz trudniej jest odróżnić osobę jawnie chorą psychicznie, od osoby silnie zindoktrynowanej marksistowską propagandą, wymierzoną w ,,białą supremację”, patriarchat i cywilizację chrześcijańską. Piszę to bez złośliwości – ta granica między czystym szaleństwem a ideologiczną indoktrynacją coraz bardziej się zaciera. Coraz trudniej odróżnić kto jest fanatycznym lewakiem, a kto po prostu zwykłym wariatem.
I byłaby to historia jedna z wielu, ot, jeszcze jedna czarna rasistka, o której media postępu nigdy nie opowiedzą swoim odmóżdżonym widzom. Ale najgorsze jest zakończenie sprawy. Kobieta, która przyznała że jej celem było zamordowanie młodej białej kobiety i jej półrocznej córeczki, kobieta która nie wykazała żadnego żalu z powodu tego co zrobiła i podczas śledztwa mówiła o tym z dumą, zostawiając śledczych w stanie osłupienia które z trudem hamowali – dostała… propozycję ugody. Na jej mocy orzeczono, że nie jest winna zarzucanych czynów z powodu niepoczytalności.
Niedługo później zaproponowano jej bardziej szczegółową umowę – na mocy nowej ugody, Mia Harris przyznaje się do winy za brutalną napaść. W zamian za przyznanie się do tego zarzutu (choć przecież przyznała się do tych zarzutów już na komendzie, a świadkiem jej zbrodni była matka dziewczynki, która cudem uszła z życiem!), została zwolniona z pozostałych zarzutów, między innymi z usiłowania zabójstwa, mimo że natychmiast się do tego przyznała w czasie śledztwa i mówiła o tym z dumą i arogancją. Nie usłyszy też zarzutów o przestępstwo z nienawiści. Media nie zrobią z niej rasistki chorej z nienawiści.
Jak to ujął jeden z internautów: ,,Więc możesz dostać dożywocie za przestępstwa narkotykowe, a możesz strzelić niemowlęciu w głowę i dostać zredukowany wyrok…?” Inny: ,,Ta sprawa, te zarzuty i ta ugoda sprawiają, że wstydzę się za mój kraj. Jaką kupą gówna trzeba być, żeby pozwolić kobiecie strzelającej do małego dzieciątka, by zarzuty wobec niej ograniczyły się do NAPAŚCI…?”
,,Strzelanie do dziecka to napaść…? A nie usiłowanie morderstwa? Co jest bardziej szalone – ta kobieta, czy zarzuty, które jej postawiono?”.
Żyjemy w naprawdę bardzo ciężko chorym świecie.
Lub skorzystać bezpośrednio z konta o numerze: 61102049000000890231388541
Portal Warszawski. O krok do przodu