„Odchodzi gdzieś cała Warszawa. Zadeptana przez przyjezdnych, bez tożsamości, bez gwary”

Parę tygodni temu pisaliśmy o tym, że z Warszawy (szczególnie z Grochowa) w piorunującym tempie odchodzą stare domy budowane w stylu polskim, czyli historyzujące budownictwo nawiązujące do polskich dworów szlacheckich. Od lat też piszemy o tym, że po odzyskaniu wolności w 1989 roku nie zrobiono nic aby ocalić dziedzictwo Warszawy, które jakimś cudem przetrwało drugą wojnę światową. Niestety, władze miasta konsekwentnie od dekad niszczą charakter starej Warszawy, tej przedwojennej  jak i tuż powojennej.

W sumie wnioski chyba przykre

Taki wpis, z którym zgadzamy się w 100%, znaleźliśmy na Ulicy Warszawskiej.

Rozmowa z tubylcem z Grochowa. Podkreślam nie z „tubywalcem”, ale z kimś kto tu się urodził i żyje. „Wiesz o tym że ta stara kamienica z Komorskiej (z tym grafem), już zburzona? Niestety nasz prawdziwy Grochów odchodzi w niepamięć” Tak niestety jest. Odchodzi gdzieś cała Warszawa. Zadeptana przez przyjezdnych, bez tożsamości, bez gwary. Bez bruku który pamięta dorożki, bez ścian budynków które pamiętają Powstanie Warszawskie.

Słysząc język mieszkańców Warszawy nie wiem czy mieszkam gdzieś na Podlasiu, czy w siedleckiej wsi, a może rosyjskiej guberni. Coraz mniej warszawskiej gwary. Słów których nie znają obcy. Warszawa, moja Warszawa odchodzi niestety. Odchodzi zadeptana. Odchodzi razem z ludźmi Tego Miasta. Z jej klimatem. Szkoda.

Na zdjeciu ulica Komorska 30 – kamienica mieszkalna w Warszawie, następna której już nie ma.