Konserwator Zabytków nakazał właścicielowi zabytku przy ul. Marszałkowskiej 41 (kamienica Domańskich) w Warszawie przeprowadzenie prac konserwatorskich i robót budowlanych
Mazowiecki Wojewódzki Konserwator Zabytków nakazał właścicielowi zabytku przy ul. Marszałkowskiej 41 w Warszawie przeprowadzenie prac konserwatorskich i robót budowlanych. Ich wykonanie jest niezbędne i ma zapobiec zniszczeniu lub istotnemu uszkodzeniu zabytku. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.
Kamienica położona przy ul. Marszałkowskiej 41 oraz sąsiadujący z nią kościół Najświętszego Zbawiciela są jedynymi ostańcami
Kamienicę wybudowano w latach 1893 – 1894. Rok po jej wzniesieniu stała się własnością Feliksa i Włodzimierza Domańskich. Elewacjom budynku nadano eklektyczny wystrój z detalem o przewadze elementów renesansowych. Kolejni właściciele dokonali w latach 1938-1939 prac modernizacyjnych usuwając tym samym większość historyzującego detalu. Zabieg ten doprowadził do zmiany charakteru kamienicy na surowy, klasycyzujący. Budynek zachował się w historycznej formie, bez poważniejszych zniszczeń wojennych, a także przetrwał proces realizacji Marszałkowskiej Dzielnicy Mieszkaniowej, w trakcie którego większość okolicznej historycznej zabudowy uległa zniszczeniu.
Jako jedna z nielicznych przetrwała wojnę w prawie nienaruszonym stanie – według relacji członków rodziny prowadzącej na parterze Bar Syrena, po kapitulacji Powstania Warszawskiego udało się przekonać Niemców, aby w kamienicy urządzili magazyn materiałów szabrowanych z okolicznych budynków. Pierwotnie dom posiadał bogatą dekorację sztukatorską inspirowaną formami baroku i renesansu; usunięto ją niemal w całości w latach około 1937, pozostawiając jedynie boniowanie parteru. Grożące zawaleniem balkony zostały zlikwidowane w latach 90-tych XX wieku.
Kamienica położona przy ul. Marszałkowskiej 41 oraz sąsiadujący z nią kościół Najświętszego Zbawiciela są jedynymi ostańcami i świadkami dawnej zabudowy tego obszaru.
Obiekt do rejestru zabytków został wpisany do 2008 roku.