[LIST OD CZYTELNIKA] „Ratusz po prostu boi się, że jego oczekiwania rozminą się z rzeczywistością”

Portal Warszawski od lat przekonuje na podstawie dowodów i faktów, że miasto albo fałszuje dane albo nimi manipuluje. Oto kolejny dowód. Mail od czytelnika nie napawa optymizmem.

Ratusz po prostu boi się, że jego oczekiwania rozminą się z rzeczywistością”

Przeczytawszy „list od mieszkańca” („Brałem udział w konsultacjach odnośnie SCT. Raport, którym posługuje się ratusz został zmanipulowany” – https://portalwarszawski.com.pl/2023/07/26/list-od-mieszkanca-bralem-udzial-w-konsultacjach-odnosnie-sct-raport-ktorym-posluguje-sie-ratusz-zostal-zmanipulowany/), chcę podzielić się również swoimi doświadczeniami. Cytowany tam czytelnik pytał na konsultacjach społecznych o dane przeszłe, tzn. dotyczące dotychczasowych lub szacowanych wartości. Ja natomiast usiłowałem skłonić urzędników, aby poinformowali mnie o dwóch kwestiach odnoszących się do przyszłości: jaki właściwie jest cel wprowadzenia SCT oraz jakie są spodziewane efekty tego kroku. Dokładniej: jakie konkretnie wartości zanieczyszczeń M.St. chce osiągnąć w konkretnych punktach w czasie (jakie wartości w którym momencie uzna za sukces lub za porażkę) oraz jakie prognozuje zmiany tych wartości po wprowadzeniu SCT.

Dla przykładu, wyobrażałem sobie coś zbliżonego do „1 stycznia 2025 r. przewidujemy średni poziom PM2,5 na poziomie y μg/m3; x μg/m3 uznamy za sukces, a z μg/m3 za porażkę” itd. dla różnych dat i wskaźników.

Również nie otrzymałem na powyższe odpowiedzi. Podchodziłem do tego z pewnym niedowierzaniem – trudno mi jest bowiem wyobrazić sobie, że bezprecedensowa polityka publiczna, mająca na celu „ustawiać życie” ponad milionowi osób – populacji większej niż w niektórych państwach – odbywa się bez przeprowadzenia poważnej oceny skutków projektowanej regulacji. Okazuje się, że najwyraźniej jednak nikt nie określił konkretnego, ilościowego celu, tzn. pożądanego do osiągnięcia poziomu zanieczyszczeń (ciekawego dlaczego? Może M.St. po prostu boi się, że jego oczekiwania rozminą się z rzeczywistością?). Nikt też nie zadał sobie trudu, aby wyrysować krzywe przewidywanych zmian poziomów zanieczyszczeń, nawet przy pomocy najzwyklejszego arkusza kalkulacyjnego.

Jest to tym bardziej kuriozalne, że M.St. dysponuje „raportem” (tym samym, o którym wspominał autor tamtego „listu od mieszkańca” – pomijając na chwilę poziom wiarygodności tego „raportu”) i zespołem czujników, o których z dumą poinformowano mnie podczas konsultacji. Innymi słowy, M.St. posiada teoretycznie wszystkie dane, aby takich wyliczeń dokonać. Co więcej, podczas konsultacji chwalono się również tym, że sieć czujników będzie rozbudowywana. Po co, skoro nie wykorzystuje się ich do tego rodzaju obliczeń? Żeby bezmyślnie patrzeć jak zmieniają się cyferki, bez wyciągania z tego żadnych wniosków?

Nawiasem mówiąc, chciałbym polecić Państwa uwadze wyrok NSA o sygn. II OSK 1593/19, gdzie NSA dowodzi, że gmina nie może wykonywać władztwa planistycznego, czyli uprawnienia które skądinąd jej przysługuje (tak jak prawo tworzenia SCT przysługuje M.St.) dowolnie, bez zachowania wymogów proporcjonalności, a więc bez uzasadnienia: „wprowadzone ograniczenia muszą być usprawiedliwione, co oznacza także, że ich wprowadzenie powinno być przekonująco uzasadnione (…). Są to wyzwania stawiane prawodawcy, także lokalnemu, w ramach obowiązującej zasady demokratycznego państwa prawnego, o jakiej mowa w art. 2 Konstytucji RP”. Każdy może sam rozstrzygnąć, czy wprowadzenie SCT bez określenia celu i bez szacowania skutków, można uznać za „przekonująco uzasadnione”.

Portal Warszawski