Na Służewcu, jak w wielu miejscach, gdzie w czasach PRL-u funkcjonował przemysł powstało kilka prefabrykowanych budynków tego typu. Prefabrykowane biurowce miały przyśpieszyć i ułatwić budowę tego typu obiektów. Aby tak się stało w NRD nabyto w latach 70. XX wieku dokumentację zunifikowanego budynku biurowego rozplanowanego w oparciu o moduł mający rozmiary 6 metrów na 7,2 metra. Taki też jest rozstaw słupów w biurowcach zaliczanych do typu „Lipsk” – informuje portal Tu było, tu stało.
Lipsk przy Marynarskiej 20 zajmował atrakcyjną działkę
Ich charakterystyczną cechą są dwie klatki schodowe umieszczone w modułach skrajnych, korytarzowy układ budynku. Konstrukcja budynku jest stalowa, ocieplona wełną mineralną i często obłożona też bardzo popularnym kiedyś w Niemczech Wschodnich, u nas w mniejszym stopniu azbestem, który miał chronić przed pożarem. Płyty z azbestu były i są dla wielu tych budynków droga do zburzenia, lub bardzo głębokiej modernizacji.
Lipski miały dwa rodzaje elewacji różniące się zastosowanymi oknami i kolorem płyt osłonowych. Zazwyczaj były albo brązowe, albo w kolorze przypominjącym wodę w morzu. Na terenie Warszawy zbudowano kilkadziesiąt biurowców tego typu. Wiele z nich rozebrano wraz z likwidacją obszarów przemysłowych w poszczególnych dzielnicach.
Lipsk przy Marynarskiej 20 zajmował atrakcyjną działkę. W tej chwili trudno jeszcze określić jaka zabudowa pojawi się w miejscu znikającego biurowca.
za; Tu było, tu stało
Zdjęcia: Mateusz M. Opasiński/TBTS
Portal Warszawski