[ANALIZA] PRZEKRACZANIE drogi przez pieszych to nie jest RUCH drogowy

Dziś przedstawiamy wnioski, jakie płyną z podstawowych definicji, które powinny być znane absolutnie wszystkim uczestnikom ruchu. Nie tylko kierującym, ale również pieszym – zwłaszcza w tych miejscach, w których uczestnicy ruchu mogą sobie wzajemnie wchodzić, nomen omen, w drogę.

Należy przede wszystkim zauważyć, że droga jest przeznaczona do RUCHU, który odbywa się WZDŁUŻ tej drogi, a NIE W POPRZEK. Taki wniosek można wysnuć na podstawie brzmienia poszczególnych definicji w art. 2 Ustawy Prawo o ruchu drogowym i art. 4 Ustawy o drogach publicznych.

W świetle tych definicji:

– droga – oznacza „budowlę (…) przeznaczoną do RUCHU lub postoju pojazdów, RUCHU pieszych, RUCHU osób poruszających się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt (zob. art. 4 ust. 2 Udp);

– autostrada i droga ekspresowa – są przeznaczone tylko do RUCHU pojazdów samochodowych (por. art. 2 pkty 3 i 4 Prd);

– jezdnia – oznacza „część drogi przeznaczoną do RUCHU pojazdów, składającą się z pasa albo pasów ruchu, z wyjątkiem torowiska wydzielonego z jezdni (art. 4 pkt 5 Udp);

– pas ruchu – jest częścią składową jezdni (vide ultra), więc oczywiście również jest przeznaczony do RUCHU pojazdów; jest to „każdy z podłużnych pasów jezdni wystarczający do RUCHU jednego rzędu pojazdów wielośladowych, oznaczony lub nieoznaczony znakami drogowymi (art. 2 pkt 7 Prd);

– pas ruchu dla rowerów – oznacza „część jezdni przeznaczoną do RUCHU rowerów w jednym kierunku, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi” (art. 2 pkt 5a Prd);

– droga dla pieszych – oznacza „drogę lub część drogi przeznaczoną do RUCHU pieszych i osób poruszających się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch oraz pełnienia innych funkcji, w szczególności zatrzymania lub postoju pojazdów (art. 2 pkt 4a Prd);

– droga dla pieszych i rowerów – oznacza „drogę lub część drogi, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi, przeznaczoną do RUCHU pieszych, osób poruszających się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch, rowerów, hulajnóg elektrycznych i urządzeń transportu osobistego” (art. 2 pkt 4b Prd);

– droga dla rowerów – oznacza „drogę lub część drogi niebędącą jezdnią, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi, przeznaczoną do RUCHU rowerów, hulajnóg elektrycznych i urządzeń transportu osobistego oraz osób poruszających się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch i RUCHU ieszych, w przypadkach przewidzianych w ustawie” (art. 2 pkt 5 Prd);

– pobocze – oznacza „część drogi usytuowaną przy jezdni, która może być przeznaczona do RUCHU pieszych lub niektórych pojazdów, postoju pojazdów, jazdy wierzchem lub pędzenia zwierząt” (art. 2 pkt 8 Prd);

– chodnik – oznacza „część drogi dla pieszych przeznaczoną wyłącznie do RUCHU pieszych i osób poruszających się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch” (art. 2 pkt 9 Prd).

Jak można zauważyć, wszystkie powyższe definicje odnoszą się do RUCHU odbywającego się WZDŁUŻ drogi, zgodnie z jej przebiegiem, równolegle do jej krawędzi.

Tymczasem:

– przejście dla pieszych – oznacza „powierzchnię jezdni, drogi dla rowerów lub torowiska, przeznaczoną do PRZEKRACZANIA tych części drogi przez pieszych, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi” (art. 2 pkt 11 Prd);

– przejście sugerowane – oznacza „nieoznakowane, dostosowane technicznie miejsce umożliwiające PRZEKRACZANIE jezdni, drogi dla rowerów lub torowiska przez pieszych, niebędące przejściem dla pieszych (art. 2 pkt 11a Prd);

– przejazd dla rowerów – oznacza „powierzchnię jezdni lub torowiska przeznaczoną do PRZEKRACZANIA tych części drogi przez osoby kierujące rowerami, hulajnogami elektrycznymi i urządzeniami transportu osobistego oraz osoby poruszające się przy użyciu urządzenia wspomagającego ruch, oznaczoną odpowiednimi znakami drogowymi” (art. 2 pkt 12 Prd).

Komentarz

Skoro „przejście dla pieszych”, „przejście sugerowane” i „przejazd dla rowerów” zlokalizowane są na „jezdni”, „drodze dla rowerów” lub torowisku, to te miejsca nadal są przeznaczone do RUCHU POJAZDÓW, natomiast opisane w trzech powyższych definicjach PRZEKRACZANIE tych części drogi, przemieszczanie się W POPRZEK drogi – nie jest RUCHEM, o którym mowa w Prd.

Zgodnie bowiem z § 10 Rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie „Zasad techniki prawodawczej” (t. jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 283):
—————-
§ 10. Do oznaczenia jednakowych pojęć używa się jednakowych określeń, a różnych pojęć nie oznacza się tymi samymi określeniami.
—————-

Konsekwencją takiego stwierdzenia jest FAKT, że RUCH pojazdów przed pieszym ZBLIŻAJĄCYM SIĘ DO przejścia dla pieszych lub OCZEKUJĄCYM PRZED tym przejściem, nie tylko NIE STANOWI „nieustąpienia pierwszeństwa pieszemu” (skoro pieszy ten NIE ROZPOCZĄŁ WCHODZENIA NA to przejście, to jeszcze NIE MA PIERWSZEŃSTWA), ale również takie działanie kierujących, które przez pieszych lub rowerzystów może SUBIEKTYWNIE być postrzegane nawet jako złośliwe utrudnianie lub uniemożliwianie im rozpoczynania PRZEKRACZANIA jezdni, drogi dla rowerów lub torowiska – bynajmniej NIE JEST „tamowaniem lub utrudnianiem RUCHU na drodze publicznej”, zabronionym przez art. 90 § 2 Kodeksu wykroczeń, skoro PRZEKRACZANIE drogi w poprzek to NIE JEST RUCH, o którym mówią definicje drogi i jej poszczególnych części składowych.

Przemysław Przybysz

Portal Warszawski