C40 – nie chodzi tu o Volvo, a o inicjatywę, którą przyjęły takie miasta jak Berlin, Rzym, Paryż, Barcelona czy Sztokholm. Bierze w niej udział także Warszawa. To zespół niesłychanie ambitnych celów dotyczących radykalnej redukcji CO2, które mają pozwolić utrzymać wzrost temperatury na poziomie 1,5 stopnia Celsjusza. Problem w tym, że my już to przekroczyliśmy, a według wszelkich prognoz, temperatura na Ziemi do końca tego wieku wzrośnie o 6 stopni, zmiatając nas z planszy, czego byśmy nie zrobili i żyjemy wyłącznie dlatego, że klimat ma pewne opóźnienie w reagowaniu na emisje – pisze Tymon Grabowski, znany również jako Złomnik.
Siedem lat, pobożne życzenia?
C40 jest raczej zespołem pobożnych życzeń, niż twardym planem, którego trzeba trzymać się za wszelką cenę. Dlatego jeśli nie uda się zrealizować tych celów, nie zostaniemy ukarani. Są one jednak dość dziwne. W jej założeniach jest oczywiście redukcja liczby samochodów prywatnych. Do ilu? To zależy, bo albo mamy cel progresywny (190 aut na 1000 mieszkańców), albo „ambitny”. Ambitny oznacza zero samochodów prywatnych. Całkowite zero. Ale oczywiście tylko w Warszawie, bo już w Legionowie i Piasecznie – nie. Chyba, że też wdrożą agendę C40. Widzę na początek parę problemów do rozwiązania. Pierwszy i najważniejszy jest taki, że przez 140 lat opieraliśmy budowę naszej cywilizacji technologicznej między innymi na motoryzacji. Jest ona jednym z filarów naszego codziennego funkcjonowania, ale również mocno ukształtowała nasz świat i życie. I teraz, po 140 latach ktoś mówi: od jutra koniec. Na motoryzacji opiera się znaczna część gospodarki, ten segment zatrudnia w Polsce setki tysięcy, jeśli nie miliony osób. Dealerzy, serwisy, sklepy, stacje benzynowe – to wszystko ma zniknąć, ponieważ będzie zbyteczne. Zniknąć ma możliwość przemieszczania się po drogach, które zostały wybudowane dokładnie w tym celu, nawet jeśli przemieszczasz się bezemisyjnie, i to wszystko ma się zdarzyć w okresie siedmiu lat. To oznacza, że np. z Warszawy powinno od tego roku ubywać 145 tys. samochodów rocznie, czyli codziennie należałoby wyrejestrowywać 400 samochodów i nie rejestrować żadnych nowych, i tak przez siedem lat. Jak oceniacie realizm tego planu?
Komentarz
Niestety poza miastem i tak Cię dojadą, podobnie jak wszystkich – aktywistyczny rak rozlewa się nawet między wsiami „na Podlasiu”, gdzie jest esowanie dróg po środku niczego, ograniczenie do 30, droga rowerowa którą nikt nie jeździ, np. w okolicy Puchał, albo przejście dla pieszych na polnej drodze. Nie uciekniesz na przedmieścia, nie uciekniesz na wieś, znajdą Cię, a Twoje dzieci nie będą mogły z tych peryferii do pracy czy szkoły dojechać. Przed komuną nie da się uciec, można z nią jedynie walczyć i wygrać lub przegrać. Z tym nie da się ułożyć, a z eko-terrorystami, jak z każdymi innymi dżihadystami się nie negocjuje.
Każdy komunizm dopiero upadał jak ludzie na mięso zaczynali kroić starsze dzieci by nakarmić nimi młodsze, jak wspominaliśmy – wózek którym jedziemy (a może rower cargo), leci w dół i co raz bardziej się rozpędza. Czy go zatrzymamy, czy wyskoczymy, czy rozwalimy się na nim i nieuchronnie cofniemy do średniowiecza – zależy od nas.
StopKorkom, Portal Warszawski