Strzępka zostaje, tym samym Teatr Dramatyczny staje się miejscem dla plebsu i seksualnych parweniuszy

Teatr Dramatyczny idzie w zaparte, i tym samym udowadnia, że stał się placówką dla awansu społecznego i seksualnych dewiantów, którzy za publiczną kasę z teatru zrobili ….

Poznajcie naszą nową doradczynię do spraw artystycznych. Przed wami – zawieszona! – Monika Strzępka, która będzie nas wspierać w realizacji koncepcji programowej. Monika, witamy na pokładzie

Monika, tak jak podarowana Teatrowi rzeźba Iwony Demko, jest cała #nazloto. Złoty kolor to także element dress code’u, który proponujemy na premierę MOJEGO ROKU RELAKSU I ODPOCZYNKU – 8 grudnia ubierzmy się w złote, na złoto, złociście i ze złotymi dodatkami (a insta-friendly popremierowa ścianka świetnie podkreśli skromność Waszych kreacji!). Uwaga: bez złotych atrybutów, oczywiście, też wpuszczamy. Tymczasem: miasto stołeczne Warszawa zaskarża rozstrzygnięcie wojewody, sprawa idzie do sądu. My jednak działamy dalej, a te warunki, choć wymuszone, pozwalają na pełniejszą realizację naszej koncepcji kolektywnie prowadzonej instytucji. Dramatyczny Kolektyw wdraża nowy model zarządzania teatrem i dalej realizuje zwycięski program: za sprawy artystyczne i programowe odpowiada Dorota Kowalkowska, za sprawy organizacyjne i finansowe Monika Dziekan, za transformację instytucji Agata Adamiecka, za sprawy produkcji Małgorzata Błasińska, a za sprawy techniczne i inwestycyjne Mariusz Guglas. Czy da się prowadzić teatr poza ściśle dyrektorskim schematem? Czy da się zarządzać instytucją inaczej, niż w jednowładztwie? Trzymajcie kciuki! Kierunek: feministyczna instytucja kultury. Terapia dla wszystkich – czytamy na stronie Teatru Dramatycznego.

Niezmiennie, zapraszamy też do sanktuarium Wilgotnej Pani w holu Teatru Dramatycznego. Wpadnijcie ogrzać się ciepłem, siłą i radością. Wpadnijcie na chwilę, na kilka chwil, na cały dzień. Na długą medytację, na szybką kawę, po trochę… RELAKSU I ODPOCZYNKU. (za: Teatr Dramatyczny)

Trzaskowski to symbol władzy chamów, czerwonych zdemoralizowanych chamów. Za publiczne pieniądze z Teatru, kiedyś wspaniałego, zrobił burdel dla parweniuszy.

Portal Warszawski