Od dziś blisko 500 prac Witkacego w Muzeum Narodowym w Warszawie

To chyba najbardziej rozpoznawalny polski malarz artysta, może na równi z Wyspiańskim. Obydwaj niezwykle kreatywni, i niezwykle doświadczeni przez życie. Witkacego jednak nie da się zdefiniować jednym słowem. Malował szybko, sprawnie a jego portrety są wciąż wielkim polem badawczym dla historyków sztuki. Już od dziś zapraszamy na wspaniałą wystawę do Muzeum Narodowego Witkacy. Sejsmograf epoki przyspieszenia.

Kim był?

Malarzem, rysownikiem, fotografikiem, dramaturgiem i powieściopisarzem. Był filozofem, teoretykiem i krytykiem sztuki. Urodził się 24 lutego 1885 w Warszawie, a zmarł śmiercią samobójczą – na wieść o zbrojnej napaści Armii Czerwonej na Polskę – 18 września 1939 we wsi Jeziory na Polesiu (dziś Ukraina). Cały Witkacy. Był też synem wybitnego artysty, Stanisława Witkiewicza herbu Nieczuja, który był znanym krytykiem, pisarzem, malarzem i architektem, twórcą tzw. stylu zakopiańskiego. Jego matką była Maria z Pietrzkiewiczów herbu Ostoja – nauczycielką muzyki. Całe życie na granicy dwóch światów. Znany jest dobrze fakt, że w latach 1912–1913 młody Witkiewicz poddaje się psychoanalizie, pod kierunkiem doktora Karola de Beaurain, który mu „wmówił kompleks embriona”. W jednym z listów do przyjaciółki Heleny Czerwijowskiej po raz pierwszy podpisuje się jako Witkacy, symbolicznie wyzwalając się spod artystycznej opieki (tyranii) ojca. Wystawia swoje prace malarskie w Zakopanem, Warszawie i Krakowie.

Tak zaczyna się jego bardzo burzliwy romans ze sztuką.

Wystawa w Muzeum Narodowym

Wystawa koncentruje się na postawie twórczej Witkacego, która rozbija konwencjonalne myślenie o sztuce. W miejsce chronologicznej narracji – od pejzażu, poprzez Czystą Formę, do Firmy Portretowej – proponuje przegląd tematów ważnych dla samego artysty i w sztuce nowoczesnej. To m.in.: kosmos, ciało, historia, ruch, pierwotna wizja artystyczna, psychologiczna intensywność przeżycia metafizycznego, refleksja socjologiczna. Ważnym aspektem proponowanej interpretacji twórczości Witkacego jest również pokazanie jego działań performatywnych i paraartystycznych jako przynależnych polu sztuki.

Dzieła z róznych okresów twórczości artysty spotkają się z wizjami awangardy – Wasilija Kandinsky’ego, Maxa Ernsta, Rudolfa Schlichtera, Umberto Boccioniego i Marcela Duchampa. Dokonania Witkacego na tym tle udowodniają głębokie pokrewieństwo ze zjawiskami artystycznymi o kluczowym znaczeniu dla kultury europejskiej dwudziestolecia międzywojennego.

Na wystawie w Muzeum Narodowym w Warszawie będzie można obejrzeć prace Witkacego ze zbiorów własnych oraz z licznych muzeów i instytucji w Polsce, a także rzadko prezentowane dzieła z kolekcji prywatnych. To blisko 500 prac – obrazów, rysunków, pasteli i fotografii. Ekspozycję uzupełnią materiały wideo i archiwalia oraz ikoniczne dzieła twórców międzynarodowej awangardy/ (Muzeum Narodowe).

Patronem Roku Jubileuszowego Muzeum Narodowego jest Grupa PGE

Portal Warszawski