9 marca 1898 r. w Londynie zmarł Michał Bergson – polski kompozytor i pianista żydowskiego pochodzenia.

Ten pianista, kompozytor i pedagog urodził się w Warszawie, większość życia jednak spędził za granicami Polski. W wieku lat 20 wyjechał na studia muzyczne do Paryża. Później działał głównie we Włoszech i Szwajcarii. W roku 1863 został profesorem a następnie dyrektorem konserwatorium w Genewie. Pochodził z niezmiernie ciekawej i obfitującej w niesamowite postaci rodziny.

Rys biograficzny

Syn Gabriela Bergsona (1790-1844), wnuk Bera Sonnenberga, prawnuk Samuela (Szmula Zbytkowera z Pragi) Jakubowicza Sonnenberga (1727-1801), zwanego Zbytkowerem, żydowskiego kupca, bankiera, od którego wywodzi się nazwa jednego z osiedli Warszawy, Szmulowizny. Ojciec Henri Bergsona i Moiny Mathers.

Uczył się u F. Schneidera, Carla Friedricha Rungenhagena i W. Tauberta i działał głównie we Włoszech i Szwajcarii. Od 1863 profesor, a później dyrektor konserwatorium w Genewie. Pod koniec życia przeniósł się do Londynu.

Będąc niemalże rówieśnikiem wielkiego Fryderyka Chopina darzył ogromnym szacunkiem i podziwem jego twórczość. Niektórzy recenzenci niemieccy zarzucali Bergsonowi wręcz „niewolnicze naśladownictwo” Chopina. Czy jednak doszło do spotkania obu muzyków? Co do tego pewności mieć nie można.

Muzyka Bergsona, oraz sylwetka samego kompozytora z rzadka pojawiają się na estradach w Polsce.

za; www.amuz.gda.pl

Portal Warszawski