W sobotę odbędzie się w Warszawie wiec modlitewny w obronie abp Jędraszewskiego

     Przypomnijmy, że 1 sierpnia podczas homilii w Bazylice Mariackiej hierarcha mówił o „tęczowej zarazie”. Msza pod przewodnictwem abp. Jędraszewskiego była częścią krakowskich obchodów 75. rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego. – „Czerwona zaraza już po naszej ziemi na szczęście nie chodzi. Co wcale nie znaczy, że nie ma nowej, która chce opanować na dusze, nasze serca i nasze umysły. Nie marksistowska, bolszewicka, ale zrodzona z tego samego ducha. Nie czerwona, ale tęczowa” – stwierdził abp Jędraszewski.

Teraz kapłan zaznacza, że ideologia LGBT jest bardzo niebezpieczna, a sprzeciwianie się jej prowadzi do ostracyzmu. – To ideologia antychrześcijańska, która jednoznacznie odrzuca chrześcijańskie przesłanie o Bogu (…) Każdy bunt przeciwko LGBT w imię poprawności politycznej kończy się wykluczeniem chociażby z pracy czy pewnych środowisk – powiedział metropolita krakowski w programie „Aktualności dnia” na antenie Radia Maryja.

 W związku z organizowanym w sobotę 10 sierpnia o godzinie 15 przed siedzibą Kurii przy ul. Franciszkańskiej 3 wiecem modlitewnym wspierającym JE ks. Abpa Marka Jędraszewskiego Metropolitę Krakowskiego Zarząd AKO w Krakowie wystosował list poparcia dla Arcybiskupa, który w zamyśle zostanie odczytany podczas uroczystości.

Zachęcamy również Państwa do tego, aby złożyć swój podpis pod tym listem. Każdy wyraz wsparcia dla Ks. Abpa Marka Jędraszewskiego w tych trudnych chwilach jest ważny! – czytamy na stronie Białego Kruka.

W liście poparcia czytamy;

    „Akademicki Klub Obywatelski im. Prezydenta Lecha Kaczyńskiego w Krakowie w roku 2017 powitał z radością i chlubą Ekscelencję jako Arcybiskupa Krakowskiego, dzieląc uczucia nie tylko wiernych naszej archidiecezji, lecz wszystkich ludzi dobrej woli. Dziś pragniemy wyrazić Mu swoją wdzięczność za kazanie w Bazylice Mariackiej i okazać solidarność w związku z agresywną kampaniąpolemiczną, wymierzoną w osobę Księdza Arcybiskupa, w Jego posługę wierną ortodoksji i profetycznej misji Kościoła.

Jako pracownicy nauki z krytycyzmem postrzegamy domniemaną naukowość studiów genderowych –m. in. ze względu na przymieszkę koncepcji magicznych (magiczny woluntaryzm, magiczna reinterpretacja lingwistycznej teorii aktów mowy) oraz brak ich konsyliencji z niektórymi  naukami o człowieku (w tym z biologią i antropologią fizyczną sensu stricto). Stwierdzamy, że w sferze publicznej funkcjonuje niewątpliwie ideologiczna platforma „ruchu LGBTQ”; to ideologia ze względu na rodowód (nowożytny synkretyzm kulturowy, koncepcje Marksa i Engelsa, neomarksizm), jak też ze względu na realizowany cel (głęboka, nieorganiczna przemiana prawno-ustrojowa). To ideologia emancypacji zorientowanej na konfliktowanie społeczeństwa; ideologia, która ma też swych potężnych, zdeklarowanych beneficjentów ekonomicznych.

Jako przedstawiciele zawodu otwartego na świat z niepokojem odnotowujemy negatywne skutki społeczne, pseudomedyczne, wręcz eugeniczne „ruchu LGBTQ”, o których na Zachodzie alarmuje nawet prasa liberalna. Wiek XX dostarcza analogii historycznych, które zdają się wskazywać, że w Polsce, nieco inaczej niż w mieszczańskich społeczeństwach Europy zachodniej,  powtarza się metodologia gwałtownej przemiany społecznej i ustrojowej, przemiany realizowanej przez mniejszościową awangardę rewolucyjną  środkami często niezgodnymi z literą lub duchem prawa, z powszechnie akceptowaną obyczajowością, z kanonami tożsamościi więzi społecznej.

Swą wyrazistą wypowiedzią, opartą na prawomocnej analogii, Ksiądz Arcybiskup unaocznił doniosłość i dramatyzm decyzji światopoglądowej i obywatelskiej, przed którą stajemy w Polsce wszyscy razem i każdy z osobna. Dla chrześcijan wśród nas, Polaków, to jak gdyby czas ponownego bierzmowania. Słowa Księdza Arcybiskupa otworzyły wielu ludziom oczy na znaki czasu i umocniły wielu z nas, którzy zawierzyli nauczaniu świętego Kościoła powszechnego.”

Biały Kruk, PW