60 lat temu umarł chłopak z ferajny, Stanisław Grzesiuk. Bard z Czerniakowa.

 Pisarz, pieśniarz, kompozytor, piewca obyczajów i specyficznego kolorytu starej Warszawy. Samorodny talent, zwany bardem Czerniakowa. Urodził się 6 maja 1918 roku w Małkowie koło Chełma, zmarł 21 stycznia 1963 roku w Warszawie.

Rys biograficzny

Podstawą jego repertuaru stał się uliczny folklor stolicy, wyśpiewywany z towarzyszeniem bandżoli i gitary. Jako wykonawca piosenek o tzw. kolorycie lokalnym narażał się wielu nadętym ważniakom za „gloryfikowanie obyczaju marginesu społecznego”. Obok Stefana Wiecheckiego (Wiecha) zaliczany jest do grona najbardziej zasłużonych twórców propagujących język i kulturę warszawskiej ulicy.

Dziś mija 60 lat od śmierci chłopaka z ferajny, Stanisława Grzesiuka. Bard z Czerniakowa. Więzień niemieckich obozów. Autor "Boso ale w ostrogach”,
„Pięć lat kacetu”! Kustosz warszawskiej kultury. Syn ulicy. Co za człowiek, co za artysta! Ekstraklasa Proszę ja ciebie! pic.twitter.com/6otDiFPr8M

— Marcin Czapliński (@czaplinskiii) January 21, 2023

 Warszawie, dokąd przeniósł się wraz z rodzicami, mieszkał od drugiego roku życia. Jego ojciec, Franciszek Grzesiuk, urodził się w Małkowie na Lubelszczyźnie, gdzie spędził dzieciństwo i młodość. Po śmierci swych rodziców, dziadków Stanisława, zamieszkał i pracował w Warszawie. Tam też poznał swoją przyszła żonę.

Był z zawodu ślusarzem, pracował w fabryce parowozów. Matka Stanisława Grzesiuka pochodziła z Nowego Miasta k. Płońska. Nie pracowała zawodowo, zajmowała się się domem.

za; https://culture.pl/pl/tworca/stanislaw-grzesiuk

Portal Warszawski