Był pierwszym „powiewem wielkiego świata”. Zaczęła się rozbiórka Curtis Plaza

On naprawdę budził zachwyt. Kto pamięta jak wyglądała ta okolice (łąki i puste tereny) to wie, że Curtis Plaza to pierwszy budynek biurowy znajdujący się przy ul. Wołoskiej 18 w Warszawie o kapitalistycznym rysie, pod wieloma względami był przełomowy. W momencie oddania do użytkowania biurowiec wyróżniał się nowoczesnymi systemami komunikacji, wentylacji, klimatyzacji, oświetlenia, antywłamaniowymi i ochrony przeciwpożarowej, które sterowane były przy pomocy komputerów. Był jednym z pierwszych w stolicy, który został zaprojektowany z myślą o metodzie organizacji pracy open space. Budynek miał być częścią założenia architektonicznego Mokotów Business and Industrial Center, które miało powstać do 2000 roku. Curtis Plaza był pierwszym biurowcem, który zaczął tworzyć poprzemysłową część Warszawy zwaną nieformalnie „Mordorem”. Według inwestora był też pierwszym biurowcem klasy „A” w Polsce wybudowanym po transformacji ustrojowej.

Rys historyczny

Budynek  został zaprojektowany w 1991 roku w pracowni architektonicznej Geokart Projekt.. Głównymi architektami byli Mirosław Kartowicz i Romuald Welder. Za konstrukcję odpowiedzialny był zespół MetroProjekt, a za weryfikację projektu Maciej Szenejko i Marcin Andrzejewski. Budynek powstał w latach 1991–1992. Inwestorem było przedsiębiorstwo Curtis Polska należące do Zbigniewa Niemczyckiego.

Obiekt został ujęty w książce Aleksandry Stępień-Dąbrowskiej „Jakby luksusowo. Przewodnik po architekturze Warszawy lat 90.”, nominowanej do Nagrody Architektonicznej Prezydenta m.st. Warszawy 2022, wśród 94 wyselekcjonowanych i opisanych obiektów w Warszawie, które najpełniej ukazują styl architektoniczny, trendy i różnorodność architektoniczną tego okresu w stolicy[3]. Został wybrany przez Martę Leśniakowską do katalogu 800 budynków z ogólnej liczby ok. 20 000 z okresu od początku do sierpnia 1998, które są najbardziej reprezentatywne dla Warszawy i 230 budynków (z ogólnej liczby 450) z lat 1989–2001, które najlepiej oddają styl architektoniczny tego przedziału czasowego lub są cenne z punktu widzenia artystycznego i architektonicznego. Zdjęcie budynku znajduje się wśród 14 innych, obok np. pałacu Na Wyspie, pałacu w Wilanowie, hotelu Bristol, czy Intraco II w „Encyklopedii Warszawy”, ilustrujących hasło dotyczące architektury w Warszawie. Znalazł się także w katalogu wystawy „Plany na przyszłość” z 2000 roku wśród przykładów przemian architektonicznych stolicy poprzednich 10 lat.

 


Histor architektury, Anna Cymer, zasugerowała w 2017 roku, by obiekt objąć jakąś formą ochrony jako odzwierciedlenie architektury czasów wczesnego kapitalizmu w Polsce. Biurowiec został zaliczony do dóbr kultury współczesnej Warszawy w projekcie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego Warszawy z 2023 roku.

 

Już w 1991 roku rozpoczęła się budowa budynku Curtis Plaza, który uważa się za pierwszy warszawski biurowiec reprezentujący nowe wcielenie architektury biurowej. Zamiast klockowatego budynku z długimi, ciemnymi korytarzami z rzędami drzwi do kolejnych gabinetów (jak budowało się biurowce choćby w latach 70.) powstał efektowny gmach o nowym układzie wnętrz i wyglądzie. Symetrycznie zakomponowana bryła została obłożona szkłem refleksyjnym i białymi płytami z ceramiki. Położone centralnie wejście podkreśliła nie tylko okładzina elewacji ułożona na kształt odwróconej schodkowej piramidy, ale i fioletowa pionowa tuba, niczym obręcz obejmująca cały budynek i efektownie na parterze zamieniająca się w dachy nad podjazdami od frontu i od tyłu. Dodatkowo dwa naroża gmachu zamieniono w zaokrąglone „wieżyczki”. Nowością w Curtis Plaza jest także dyspozycja wnętrz: biurowiec ma rozległy hol i otwarte galerie kolejnych kondygnacji, a także zupełnie nowy w polskich realizacjach open space części biurowych. Przeszklony dach nad atrium, białe okładziny ścian, zaokrąglone naroża galerii, widowiskowy żyrandol zwisający z sufitu na długości kilku kondygnacji nadawały wnętrzu Curtis Plaza wyjątkowego, eleganckiego, a zarazem futurystycznego wyrazu, jakiego wcześniej nie widywało się w polskich biurowcach.

 

Anna Cymer


 

Biurowiec ma kształt prostopadłościanu. Składa się z 6 kondygnacji naziemnych i 1 podziemnej. Niebieskie szkło relfleksyjne połączono ze śnieżnobiałymi panelami. Pośrodku szklane tafle tworzą delikatnie cofniętą odwróconą piramidę. Zwracają uwagę cylindryczne kształty na narożnikach i charakterystyczna fioletowa „tuba” zamieniająca się w paradny daszek nad głównym wejściem. W Curtis Plaza jest też reprezentacyjne patio. W 1992 roku obiekt zdobył tytuł „Budowa Roku” w konkursie organizowanym przez Polski Związek Inżynierów i Techników Budownictwa.

O tym, że Grupa Curtis ma zgodę na rozbiórkę gmachu poinformował kilka serwis Property Insider. Z kolei propertynews.pl podaje, że budynek został sprzedany. Kupić go miał „jeden z największych polskich deweloperów”. O jego planach nic na razie nie wiadomo – możliwe, że biurowiec zastąpią mieszkania, co wpisywałoby się w aktualny trend w tej części miasta. Gdyby tak się stało, rozbiórkę Curtis Plaza śmiało można by określić symbolicznym końcem „biurowego Służewca”czytamy na stronie Architektura Murator.

Historia polskiego corposocjalizmu, III RP, pierwszych milionerów, Niemczyckiego; kiedy polski biznes chociaż miał twarz cebuli, ziemniaków, salcesonu, marynarek z podwiniętymi rękawami, białych skarpetek i mokasynów, kiedy aspirował do niepolskich smakow typu whiskey, krewetki, spagetti bolognese, pizzy hawajskiej, carbonary ze śmietaną i śniadania „kontynentalnego”. To se nie vrati! – pisze Pan Jacek.

To jest fatalny błąd, jeden z nielicznych przykładów architektury lat 90-tych która reprezentowała jakieś walory estetyczne, czego nie można było powiedzieć o większości potworków z tamtych czasów. Ale co ja tam wiem. – to opinia Pani Marty.

Czy rozbiórka tego ikonicznego budynku to zapowiedź również końca Mordoru? Czas pokaże!

za; wikipedia

zdj. Lepszy Służewiec

Portal Warszawski. O krok do przodu

Przeczytaj również

Logotyp Portal Warszawski
Kontakt

Ostatnie atykuły

Portal-Warszawski