[ANALIZA] „Prowadzenie pojazdu wymaga nieustannego koordynowania dwóch poziomów percepcji wzrokowej”

Prowadzenie pojazdu wymaga nieustannego koordynowania dwóch poziomów percepcji wzrokowej.  1 poziom – tu głównie posługujemy się widzeniem centralnym, które umożliwia nam rozpoznawanie poszczególnych elementów sytuacji. Dzięki widzeniu centralnemu widzimy przedmioty.  2 poziom – tu głównie posługujemy się widzeniem peryferycznym, które jest odpowiedzialne za orientacje przestrzenną w otoczeniu.

Kierowca kieruje swój wzrok w punkt znajdujący się dość daleko, rozpoznaje zagrożenia, planuje manewr i następnie przenosi wzrok dalej w poszukiwaniu kolejnego istotnego elementu drogi

Wtedy nadzór nad wykonaniem manewru przejmuje widzenie peryferyczne, umożliwiające ocenę, czy ruch pojazdu przebiega zgodnie z planem, jednak nie umożliwiające już tak dokładnej świadomej analizy pola widzenia. Jeśli pojawi się gwałtowne zagrożenie w pobliżu samochodu kierowca zmuszony jest do ponownego „centralnego” spojrzenia na kluczowe elementy zmienionej sytuacji w celu zmiany planu działania (Tarnowski, 2012) .

Oba te poziomy funkcjonują równolegle, w komplementarny sposób odpowiadając za planowanie i koordynację jazdy.

za; Psycholog Transportu

Portal Warszawski