Stop agresji wobec chrześcijan – podpisz petycje!

Zasadniczym założeniem, które legło u podstaw prac nad niniejszym projektem była potrzeba wzmocnienia ochrony prawnokarnej przed czynami godzącymi w tak fundamentalną wartość, jaką jest wolność sumienia i religii. Państwo Polskie uznaje niezbywalną i przyrodzoną godność osoby i z niej wywodzi wolności i prawa człowieka i obywatela (art. 30 Konstytucji RP). Poszczególne gwarancje wolności sumienia i religii zostały wpisane w treść Konstytucji RP, umów międzynarodowych oraz ustaw. Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej zapewnia każdemu człowiekowi wolność sumienia i religii (art. 53 ust. 1). a także wolność uzewnętrzniania swojej religii (art. 53 ust. 2).

Ponadto

Rodzice mają konstytucyjnie gwarantowane prawo do zapewnienia dzieciom wychowania i nauczania moralnego i religijnego zgodnie ze swoimi przekonaniami (art. 48 oraz art. 53 ust. 3 Konstytucji). Zgodnie z art. 53 ust 5 Konstytucji, wolność uzewnętrzniania religii może być ograniczona jedynie w drodze ustawy i tylko wtedy, gdy jest to konieczne do ochrony bezpieczeństwa państwa, porządku publicznego, zdrowia, moralności lub wolności i praw innych osób. Niedopuszczalne są zatem próby ograniczania albo wręcz likwidowania wolności uzewnętrzniania religii w sposób i w zakresie innym niż wprost wskazane w ustawie.



Projekt proponuje likwidację znamienia złośliwego charakteru zachowania sprawcy,
które ogranicza karalność do działania sprawcy z zamiarem bezpośrednim kierunkowym (cum dolo directo colorato). Znamię „złośliwości” jest znamieniem archaicznym, a w realiach współczesnego życi a społecznego nie nadającym się do utrzymania, ponieważ sprawcy takich czynów coraz częściej dopuszczają się ich ze względu na wrogość przejawianą przez nich do osób wierzących, kościołów i związków wyznaniowych, albo deklarują określoną motywację ideologiczną, w ich przekonaniu uzasadniającą naruszanie przez nich prawa innych osób do wyznawania i uzewnętrzniania religii. W myśl obecnych pojęć zachowania motywowane takimi względami nie są popełniane „złośliwie”. W takich sytuacjach postępowania są umarzane, a sprawy kierowane do sądu dotyczą co najwyżej wykroczeń z art. 51 k.w.


W Polsce dochodzi do coraz częstszych ataków na osoby duchowne, znieważenia przedmiotów czci religijnej, czy zakłóceń obrzędów religijnych. Proponowane przez nas przepisy mają gwarantować realną ochronę wolności sumienia. Ich celem nie jest zaostrzenie kar, ale doprowadzenie do sytuacji, w której za profanacje oraz za zakłócenie obrzędów religijnych, sprawcy będą ponosić odpowiedzialność – Mateusz Wagemann, Wicewojewoda zachodniopomorski.


W świetle gwarancji konstytucyjnych (art. 25 ust. 2 i art. 53 ust. 2 Konstytucji RP)
publiczne sprawowanie aktów religijnych stanowi samoistny przedmiot ochrony, a motywacja sprawcy nie powinna mieć znaczenia dla bytu przestępstwa, lecz co najwyżej dla wymiaru kary. Zapewnienie efektywnej prawnokarnej ochrony przed naruszeniami wolności sumienia lub wyznania wymaga szerszego ukształtowania strony podmiotowej czynów zabronionych z art. 195 k.k.., gdyż sprawcy działają również w wyniku innych niż złośliwość, lecz również nagannych motywacji, ale w obecnym stanie prawnym nie ponoszą oni odpowiedzialności karnej pomimo bezspornego naruszenia przysługujących każdemu człowiekowi gwarancji
nieskrępowanego uzewnętrzniania własnych przekonań religijnych Należy więc objąć
karalnością każde umyślne działanie sprawcy.

Petycja

Ty także możesz zaangażować się w akcję zbierania podpisów! Wydrukuj listę, zbierz podpisy wśród znajomych i odeślij je na adres:

https://www.wobroniechrzescijan.pl/pliki.php

Komitet Inicjatywy Ustawodawczej „W obronie chrześcijan” na rzecz ustawy o zmianie ustawy – Kodeks karny

ul. Narutowicza 6/U1

70-231 Szczecin

za; Solidarna Polska

Portal Warszawski

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany.