Cerkiew Św. Jana Klimaka na Woli. Czyli przed i po remoncie!

W 2021 r. zakończył się kolejny etap remontu elewacji. Dotychczasowe prace konserwatorskie przy cerkwi zostały wsparte przez Miasto Stołeczne Warszawa kwotą 1 128 481 zł.

Od fundamentów po złocony krzyż

Remont świątyni rozpoczęto od najpilniejszych prac, tj. wykonania izolacji przeciwwilgociowych fundamentów. Rok później przystąpiono do prac ratunkowych na wieży, której, jak wykazały ekspertyzy, konstrukcja była osłabiona. Jednocześnie wykonano remont drewnianej więźby kopuły i jej poszycia. Pozłocono także górujący nad świątynią krzyż.

W kolejnych latach ekipa budowlano-konserwatorska przystąpiła do prac na zewnątrz. Elewacje cerkwi pokrywa okładzina z płytek, uzupełniona pasami dekoracji sztukatorskiej z motywami roślinnymi. Były one mocno zniszczone przez czas. Ich remont, obok wzmocnienia, miał również zadanie estetyzujące i przywracające pierwotny wygląd. W trakcie prac odkryto i przywrócono oryginalną piaskowo-żółtą barwę dekoracji architektonicznych.

Wzmocnienie elewacji

W ubiegłym roku zakończono czwarty etap prac. Tym razem prowadzono je na elewacjach północnego skrzydła budynku. Konserwatorzy wzmocnili spękania muru, oczyścili i uzupełnili ceramiczną okładzinę, a uszkodzone sztukaterie poddali wzmocnieniu i uzupełnieniu, a na koniec pomalowali. Prace przeprowadzono rzetelnie, a ich efekt jest bardzo dobry. Na 2022 rok parafia zaplanowała zakończenie remontu elewacji, tj. wykonanie pozostałych dolnych partii ścian zewnętrznych wraz z krużgankiem przy wejściu.

Wszystkie prace współfinansowało m.st. Warszawa. Od 2018 roku koszt dofinansowania wyniósł 1 653 072 zł (cerkiew 1 128 481 zł, cmentarz 524 591 zł).

 

Historia cerkwi

Cerkiew św. Jana Klimka wzniesiono w latach 1903-1905. Starszy od świątyni jest cmentarz powstały na terenie dawnych umocnień fortecznych, tzw. reduty wolskiej, tuż po upadku powstania listopadowego.

Została wzniesiona w latach 1903–1905 z inicjatywy arcybiskupa warszawskiego i nadwiślańskiego Hieronima z przeznaczeniem na miejsce pochówku jego syna Iwana – a w przyszłości również samego hierarchy – jak również jako świątynia cmentarna służąca pogrzebom i nabożeństwom w intencji zmarłych.

Cerkwią parafialną stała się w dwudziestoleciu międzywojennym, po rozbiórce lub zamknięciu większości warszawskich cerkwi, kojarzonych z zaborem rosyjskim. Świątynia nieprzerwanie pełni funkcje liturgiczne od momentu poświęcenia, z wyjątkiem lat 1915–1919. Cerkiew została uszkodzona w czasie II wojny światowej, a podczas rzezi Woli hitlerowcy zamordowali służących w niej kapłanów, ich rodziny oraz dzieci z prawosławnego przytułku dla sierot prowadzonego przy parafii.

Budowla została wzniesiona według projektu Władimira Pokrowskiego. Naśladuje swoim wyglądem XVII-wieczne budownictwo sakralne regionu rostowskiego. Na wyposażeniu cerkwi znajdują się zabytkowe ikony i utensylia z pocz. XX wieku, w tym ikonostas wykonany przez Aleksandra Muraszkę. Autorami fresków, wykonanych w latach 60. i 70. XX wieku, są Adam Stalony-Dobrzański i Jerzy Nowosielski.

za; Urząd Miasta

Portal Warszawski

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *