Co tę willę łączy z rodziną Kobuszewskich? Historia willi z ul. Domaniewskiej

Mokotów to niewyczerpane źródło inspiracji i ciekawych historii. Dziś po raz pierwszy zapraszamy Państwa na ulicę Domaniewską. Niewiele z jej dawnej zabudowy zachowało się do dziś. Po dawnych numerach początkowych, które znajdowały się bliżej ulicy Bukowińskiej, czyli po drugiej stronie ulicy Puławskiej nie zostało nic.

Krótka historia ul. Domaniewskiej

Ulica Domaniewska powstała na terenie wsi Szopy. Dawno temu okolica ta należała do Ksawerego Pusłowskiego. Jego pałacyk znajduje się przy skrzyżowaniu obecnych ulicy Ksawerów i Wielickiej. Dawniej ulica Domaniewska nosiła nazwę Nowy Sad. Jej nazwa pochodziła od znajdujących się w okolicy owocowych drzew. Jako Domaniewska pojawia się po raz pierwszy na mapach jeszcze przed II wojną światow. Wówczas jednak ulica była o wiele krótsza, na mapach pojawiała się na odcinku pomiędzy Bukowińską, a Wielicką.

„Kochał Polskę, wierzył w człowieka”

Tutaj na działce przy ul. Domaniewska 14, o powierzchni należącej do numeru hipotecznego stoi piękny murowany dom z początku lat trzydziestych. Dawniej przypisany był do adresu Domaniewska 8, ponieważ posesje miały inny układ, a działki były większe. Parcelacja nastąpiła później.

Posesja ogrodzona jest ceglanym, wysokim murem, niestety bardzo zaniedbanym obecnie, połamanym i uzupełnionym w bardzo prowizoryczny sposób. Dom znajduje się na działce o powierzchni około 1300 metrów kwadratowych, a willa ma powierzchnię około 450 metrów. Autorem projektu był architekt Józef Olczak (18861945).

Właścicielem willi do wybuchu II wojny światowej był Józef Faryna (1886-1943). Był właścicielem zakładu ogrodniczego i kwiaciarni Celosia, która mieściła się przy ul. Mokotowskiej 12. Z nazwiskiem Faryna spotkaliśmy się już jakiś czas temu pisząc historię rodziny Jana Kobuszewskiego. Maria Faryna była siostrą Jana Kobuszewskiego i żoną jednego z synów Pana Józefa – Tadeusza. Józef Faryna był ogrodnikiem i w latach 1919-1943 prowadził wspomnianą kwiaciarnię. Był także miłośnikiem Wyścigów Konnych. Jego żoną była Jadwiga Wolska (18091973). Byli rodzicami dwóch synów : Tadeusza i Jerzego. Józef Faryna został pochowany na Powązkach.

 

 

 

Na grobie wyryto napis: „Kochał Polskę, wierzył w człowieka”, który był wstępem do dzisiejszej historii.

Pierwszy z synów, Tadeusz Faryna (mąż siostry Jana Kobuszewskiego) – ( 1923 – 1973) był chirurgiem traumatologiem dziecięcym. Pracował w Szpitalu Dziecięcym przy ul. Działdowskiej 1.

Architektura

Willę otoczył geomentryczny ogród; frontową część działki zajął okrągły klomb, z obu stron otoczony alejkami. Nie licząc zakładu ogrodniczego Andrzeja Gałeckiego, który zajął teren po przeciwnej stronie ulicy u zbiegu z Puławską, stanowił najwczenieszą zabudowę Domaniewskiej, wówczas znacznie krótszej, biegnącej jedynie od Puławskiej do Wielickiej. Dom Faryny, w sposób przemyślany czerpać miał z historyzmu – nieco zmitologizowana bryła dworu polskiego postrzegana była wówczas jako symbol odradzającego się po latach zaborów państwa. Jest też w nim być może inspiracja Milusinem Piłsudskiego – łudząco podobny jest półkolisty kolumnowy ganek, podtrzymujący balkon piętra. Dom na Domaniewskiej otrzymał trójosiową fasadę z pozornym ryzallitem, w którym na parterze znalazło się wejście poprzedzone wspomnianym półkolistym gankiem z kolumnami; balustradę półkolistego balkonu piętra zestawiono z cementowych tralek.

 

 

Wyjście na balkon umieszczono w masywnej wystawce zwieńczonej trójkątnym naczółkiem, w którym przebito półkoliste okienko; w bocznej elewacji zachodniej umieszczono centralnie umieszczone boczne wyjście, na piętrze – dwa smukłe okna wypełnione szprosowaniem. Przeciwłegłą elewację szczytową zaprojektowano inaczej – na piętrze znalazło się pojedyncze okno; tylna elewacja jest identyczna jak frontowa, z tym, że nie ozdabia jej ganek.

Zbliżone rozwiązanie – balkon czy też ganek wsparty na kolumnach – w zbliżonym czasie zastosowano także w budynkach na Saskiej 101, czy pałacyku Emila Kowalskiego na ulicy Płockiej. Całość nakrył dach naczółkowy kryty ceramiczną dachówką.

Willa wpisana jest do rejestru zabytków.

Zdjęcia współczesne własne,

Zdjęcia wnętrz
Materiały archiwalne
Zdjęcie domu frontowego i plan budynku ze strony

za; Historia Warszawy cegłą pisana

Portal Warszawski

 

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *