185 lat temu urodził się Andrzej Pruszyński – ikona warszawskiej rzeźby XIX wieku

Andrzej Pruszyński – to artysta ikona warszawskiej rzeźby wieku XIX. I na dodatek rodowity warszawiak. Rodzina Pruszyńskich żyje do dziś i dziś będziemy o nim mówić. Pruszyński był twórcą dekoracji rzeźbiarskich w kościołach i pałacach Warszawy, m.in. pałacyku Wilhelma Ellisa Raua, pałacyku Bogusławskiego. Jego najbardziej znanym dziełem jest Chrystus niosący krzyż przed kościołem św. Krzyża.

Rys biograficzny

Kształcił się w warszawskiej pracowni Jakuba Tatarkiewicza, a następnie w Szkole Sztuk Pięknych w Warszawie pod kierunkiem Konstantego Hegla (1855-1864) oraz w Akademii św. Łukasza w Rzymie, którą ukończył w 1867 nagrodzony złotym medalem. Od 1860 współpracował z Władysławem Oleszczyńskim, a po powrocie z Włoch do kraju – z Leonardem Marconim, z którym w latach 1867-1875 prowadził w Warszawie wspólną pracownię.

Andrzej Pruszyński znany jest głównie jako autor rzeźb portretowych, sakralnych i nagrobnych. Większość z nich cechuje wolny od idealizacji realizm i wysoka biegłość warsztatowa. Wielce pracowity artysta pozostawił po sobie bogaty dorobek, którego większość realizowana była w Warszawie, choć przyjmował również zamówienia z innych miejscowości ziem polskich. Założony przez Pruszyńskiego zakład rzeźbiarsko-kamieniarski wykonał dziesiątki nagrobków na cmentarzach (Powązkowskim, Ewangelicko-Augsburskim i Żydowskim) oraz epitafiów w wielu kościołach warszawskich. W pracach tych artysta posługiwał się na ogół formą medalionów portretowych, które składają się na swoistego rodzaju „portret zbiorowy” społeczności warszawskiej końca XIX wieku.

Rzeźby uczył się u Jakuba Tatarkiewicza.

 

Jego prace

Do wybitnych posągów stworzonych przez artystę należą: Chrystus niosący krzyż przed kościołem św. Krzyża, posąg Madonny na skwerze przed kościołem św. Karola Boromeusza przy ulicy Chłodnej w Warszawie oraz przechowywany w Muzeum Narodowym w Warszawie posążek Świętego Sebastiana, który eksponowany był m.in. na Wystawie Powszechnej w Paryżu w 1878 i międzynarodowej wystawie sztuki w Berlinie w 1891.



Pruszyński był też autorem odlanej w brązie figury Matki Boskiej Łaskawej przed kościołem św. Karola Boromeusza, licznych rzeźb architektonicznych, portretowych i sakralnych; tworzył także nagrobki cmentarne na Powązkach, cmentarzu żydowskim i Ewangelicko-Augsburskim; na Startych Powązkach stworzył plakiety i medaliony, w tym: Józefa Franaszka, Wincentego Korotyńskiego, Konstancji i Tomasza Łubieńskich, Jana Tatarkiewicza, Teodora Wosińskiego, Władysława Zaremby i Jana Zielińskiego…

za; Igor Strojecki, PW, culture.pl

Portal Warszawski

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *