Amantadyna historią Powstania Warszawskiego?? Uzasadnione??

 Jan Pospieszalski to muzyk, publicysta, i wolnościowiec, którego program został zdjęty z TVP, po tym jak ośmielił się krytykować służbę zdrowia i krytykować system szczepień. Dziś dokonał dość niezwykłego porównania. Słusznie?

 

Co Wam to przypomina?

Wyobraźmy sobie taką sytuację: trwa Powstanie Warszawskie, po pierwszych dniach euforii dowództwo zdaje sobie sprawę, że bez solidnego uzbrojenia powstańców sprawa jest przegrana. Z każdej strony docierają meldunki o rosnącej liczbie ofiar.

Dla wszystkich jest jasne: młodzież z butelkami z benzyną tej walki nie wygra. Sztab śle meldunki o wsparcie do aliantów, lecz sojusznicy, choć obiecali zrzuty, nie kwapią się z pomocą. Nagle powstańczy patrol odkrywa magazyn z bronią. Tysiące karabinów, model wprawdzie sprzed 35 lat, ale wytrawnym żołnierzom znany, a celność i bezpieczeństwo można przecież sprawdzić w warunkach bojowych. Jednocześnie roznosi się wiadomość, że jakiś major, Przemysław Bondar, od początku wojny używa dokładnie tego modelu i wie, jak go obsługiwać. Ale sztabowcy zamiast wezwać Bondara i sprawdzić karabin, mówią, że znaleziona broń jest niepewna, przestarzała, plombują magazyny z karabinami i coraz głośniej opowiadają, że naloty aliantów na pozycje wroga ruszą niebawem, a zrzuty to pewnie będą już dziś w nocy…

W szeregach rośnie frustracja. Część wojska jest zdania, że tylko alianci nas wybawią, a jedyne, co można zrobić, to czekać na zrzuty; inni zaś, i jest ich coraz więcej, napierają, aby otworzyć magazyny, rozdać broń i walczyć. Po stronie powstańców rosną straty, a dowództwo zwleka z otwarciem magazynów. W końcu, pod naciskiem wojska i warszawiaków, sztab ogłasza, że owszem, karabiny może okażą się przydatne, lecz należy je poddać testom na strzelnicy, nadać certyfikat bezpieczeństwa i ostrzelać na poligonie. Rusza procedura wyboru strzelnicy, ogłaszany jest nabór na dyplomowanych rusznikarzy, wybierana jest komisja. Upływają dni, trup ściele się gęsto, szpitale przepełnione, a główny dowódca od spraw uzbrojenia, zanim uruchomiono testy broni, kolportuje szyfrogram, że karabinki są niebezpieczne, siła odrzutu urywa rękę, a celność – żadna. Równocześnie co bardziej zdesperowani dowódcy wykradają z magazynów poszczególne karabinki, rozdają żołnierzom i skutecznie walczą. Mijają tygodnie, przybywa ofiar, a testy na strzelnicy kolejny raz są przekładane.

Co nam przypomina ta opowieść? To historia amantadyny.

 
za; Jan Pospieszalski
 
Tekst ukazał się w numerze 17/2021 „Gazety Polskiej”

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *