80 lat temu, św. o. Maksymilian Kolbe, trafił do obozu koncentracyjnego w Auschwitz

     27 maja 1941 trafił do obozu koncentracyjnego w Auschwitz, gdzie otrzymał numer 16670. Podczas apelu w obozie 29 lipca 1941 dobrowolnie wybrał śmierć głodową w zamian za skazanego współwięźnia Franciszka Gajowniczka, który był w grupie 10 więźniów skazanych na śmierć, za ucieczkę z obozu jednego z więźniów (świadkiem tego zdarzenia był Michał Micherdziński).

Droga do świętości

Ojciec Kolbe zmarł 14 sierpnia 1941 dobity zastrzykiem trucizny – fenolu przez funkcjonariusza obozowego, kierownika izby chorych Hansa Bocka o godz. 12:50 w bloku nr 11 (śmierci). Jego ciało zostało spalone w obozowym krematorium. Natomiast 25 października 1944 Franciszek Gajowniczek został przeniesiony do obozu koncentracyjnego KL Sachsenhausen, gdzie doczekał się wyzwolenia przez wojsko amerykańskie.

    Warto dodać, że w obozie KL Auschwitz zginął również w 1943 jego starszy brat Franciszek, który po wystąpieniu z zakonu franciszkanów założył rodzinę i był nauczycielem, organistą, a następnie urzędnikiem państwowym.

Maksymilian Maria Kolbe (właściwie Rajmund Kolbe; ur. 8 stycznia 1894 w Zduńskiej Woli, zm. 14 sierpnia 1941 w  KL Auschwitz – polski franciszkanin konwentualny, prezbiter, gwardian, misjonarz, męczennik, święty Kościoła katolickiego, założyciel: organizacji pod nazwą Rycerstwo Niepokalanej, miesięcznika „Rycerz Niepokalanej” i Radia Niepokalanów oraz najliczniejszego klasztoru na świecie w Niepokalanowie (762 osoby).

Pierwszy polski męczennik okresu II wojny światowej wyniesiony na ołtarze podczas beatyfikacji w 1971.

zdj. Dzieje.pl

Przeczytaj również

Logotyp Portal Warszawski
Kontakt

Ostatnie atykuły